W 2025 r. mija dwadzieścia lat od śmierci ks. Andrzeja Strusa, kapłana Zgromadzenia Salezjańskiego, biblisty i badacza Ziemi Świętej, profesora Pisma Świętego na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie. Dla przywołania jego pamięci zostały wybrane materiały z czterech zakresów tematycznych.
Na początku znajduje się biografia przygotowana przez ks. prof. Maria Maritana z Papieskiego Uniwersytetu
Salezjańskiego w Rzymie i opublikowana półtora roku po śmierci ks. Andrzeja.
W drugiej części książki spotkamy ks. Andrzeja w roku 1967 jako dwudziestodziewięcioletniego studenta KUL-u, który wyjeżdża po raz pierwszy zagranicę, oraz cztery lata później, już jako licencjata uniwersytetu w Rzymie, który wyrusza na dalsze studia z Rzymu do Jerozolimy, postanawia odbyć prywatną podróż biblijną, w której dociera aż do Ur w Chaldei – miejsca, w którym żył Abraham i skąd został wezwany.
W następnej części znajdziemy teksty autorstwa ks. Andrzeja poświęcone Maryi, Jego ukochanej Matce.
Pierwszy tekst opisuje sanktuarium maryjne w Mentorelli położone kilkadziesiąt kilometrów od Rzymu, ulubione przez Andrzeja – i Jana Pawła II. Drugi, to swoisty reportaż napisany po tygodniowym pobycie ks. Strusa w Medjugorie na początku roku 1985, trzy i pół roku od pierwszego objawienia. Był to czas niepewności Kościoła co do charakteru widzeń sześciu młodych osób. Ks. Andrzej chciał zobaczyć, usłyszeć i niejako dotknąć fenomenu widzeń „Gospy”. Trzeci tekst ma charakter nieco bardziej naukowy i przedstawia Zaśnięcie i Wniebowzięcie Maryi w świetle legendy, tradycji i historii (nauki).
Kolejna część, to podana w przystępny sposób historia św. Szczepana Męczennika oraz losów jego relikwii i kultu. Ta historia jest owocem kilkunastu lat pracy ks. A. Strusa jako biblisty i archeologa. Całość zakończą wspomnienia i świadectwa tych, którzy zachowali salezjanina ks. prof. Andrzeja Strusa we wdzięcznej pamięci.